با توجه به فرا رسیدن فصل گرم تابستان، محیط خنک کوهستان، مکان مناسبی برای گذراندن اوقات فراغت و نیز گردش و تفریح می‌باشد،

قبل از هر چیز مواردی در مورد زمان و مسیر مناسب کوهپیمایی یادآوری می‌شود:
مهم‌ترین نکته‌ای است که افراد غیرحرفه‌ای که برای تفریح، کوهپیمایی می‌کنند باید از مسیرهایی با شیب زیاد و نیز مسیرهای دیواره‌ای یا صخره‌ای پرهیز کنند؛ زیرا چنین مسیرهایی تمرین‌های لازم و امکانات ویژه‌ای را می‌طلبند. ضمن این‌که تا حدامکان سعی کنند از مسیرهای مشخص، بگذرند و از کوهپیمایی در بیراهه‌ها پرهیز کنند.
- در مورد زمان انجام کوهپیمایی هم صبح زود و یا عصر هنگام (ترجیحاً)، توصیه می‌شود، زیرا به نظر می‌رسد که اثرات مضر تابش مستقیم آفتاب به خصوص در زمان ظهر و آن‌هم در تابستان بر فواید ناشی از انجام چنین ورزشی برتری دارد، مخصوصا‌ اگر امکانات و تجهیزات لازم در اختیار نباشد. به همین خاطر توصیه می‌شود، اگر هم کسی بخواهد در چنین ساعاتی چنین ورزشی را انجام دهد، باید از کلاه، عینک آفتابی و نیز کرم‌های ضد آفتاب با SPF مناسب بهره ببرد. این به خاطر آن است که اگر فردی در معرض تابش مداوم و طولانی مدت اشعه‌ی آفتاب بدون بهره‌گیری از امکانات بالا باشد، خطر بیماری‌های مختلفی از جمله کاتاراکت (آب مروارید) زودرس چشمی و انواع و اقسام بیماری‌های پوستی (به خصوص سرطان‌های پوستی) او را تهدید می‌کند.
لازم به ذکر است، خطر فوق نه فقط در کوهستان (که البته بیشتر است) بلکه در همه‌ی مکان‌های در معرض تابش خورشید تهدید کننده است؛ ضمن این‌که همان طور که اشاره شد این تهدید در میانه‌ی روز در بیشترین حد است

در مورد اثرات آفتاب این نکته را هم باید یادآور شد که اشعه‌ی آفتاب برای سلامتی و استحکام اسکلت‌بندی بدن نقش غیرقابل انکار دارد. زیرا در ساخته شدن فرم فعال ویتامین D در بدن از طریق اثر بر پوست بدن لازم است. در این میان نکته‌ی ظریف این است که باید سعی کرد ضمن استفاده از تابش اشعه‌ی آفتاب برای بهره‌گیری از اثرات مفید آن (صبح‌ها و عصرها) دقت کنیم تا با پرهیز از آفتاب در زمان ظهر اثرات مضر آن را به حداقل برسانیم.


در مورد مسیرهای کوهپیمایی هم همان‌طور که اشاره شد حتی‌الامکان باید از تردد در مسیرهایی با شیب زیاد پرهیز کرد زیرا حرکت در چنین مسیرهایی در سرازیری، بیشترین فشار را بر مفاصل و زانوها وارد می‌کند به همین خاطر توصیه می‌شود در صورت عبور از چنین مسیرهایی باید به صورت زیگزاگ حرکت کرد. بدترین کار، دویدن در مسیرهای شیب‌دار تند و سرازیری است که به طور جدی باید از آن پرهیز شود. زیرا ممکن است آسیب غیرقابل جبران به مفاصل، به خصوص زانوها بزند